Οι δέκα κρατούμενοι Τούρκοι στρατιωτικοί

Η κατόπιν, είτε ατυχούς εμπνεύσεως, είτε έξωθεν υποδείξεως και επιβολής πρόσκληση του Προέδρου Ερντογάν στην χώρα μας, του έδωσε την δυνατότητα να κερδίσει τις επικοινωνιακές και όχι μόνον εντυπώσεις και να διεθνοποιήσει, με την δική μας ανοχή και συνεργασία τις προκλητικές απαιτήσεις του από την χώρα μας.

Παράλληλα εξέθεσε τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος τόσο με την αλαζονική συμπεριφορά που επέδειξε, όσο και με τις σουλτανικού τύπου επιταγές του. Πέραν της αναθεωρήσεως της Συνθήκης της Λωζάνης, της αμφισβητήσεως των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο και την ονομασία της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη σε τουρκικής, που ήταν αναμενόμενο να κάνει, ζήτησε εκ νέου από τον Έλληνα Πρωθυπουργό να εκδοθούν στην Τουρκία οι 10 Τούρκοι στρατιωτικοί οι οποίοι, μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016 ζήτησαν άσυλο στην χώρα μας (οι 8 αμέσως μετά το πραξικόπημα και οι 2 SAT κομάντος από τον Φεβρουάριο του 2017).

Η περίπτωση των Τούρκων στρατιωτικών αποτελεί ένα ακόμη χαρακτηριστικό δείγμα της ανικανότητος της κυβερνήσεως αφ’ ενός μεν να χειρισθεί με στοιχειώδη σοβαρότητα απλά αλλά σημαντικά θέματα εξωτερικής πολιτικής, αφ’ ετέρου δε του φοβικού συνδρόμου που διακατέχει και αυτήν, απέναντι στην Τουρκία. Με τον τρόπο αυτό πέτυχε ένα καθαρά νομικό θέμα να το αφήσει να εξελιχθεί σε ένα πολιτικά ευαίσθητο δεδομένο, και να δώσει στην Τουρκία την δυνατότητα να το χρησιμοποιεί ως μοχλό πιέσεως εις βάρος μας.

Κατ’ αρχάς οι Τούρκοι στρατιωτικοί, ως συμμετείχαντες στο πραξικόπημα δεν διέπραξαν ποινικό αλλά πολιτικό έγκλημα. Εδιώκοντο δηλαδή γιά τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Συνεπώς, δεν δικαιολογείται η απαίτηση της Τουρκίας να εκδοθούν. Με δεδομένη μάλιστα την βεβαιότητα ότι εάν εξεδίδοντο στην χώρα τους θα κινδύνευε η ζωή τους και θα υφίσταντο βασανιστήρια, η ελληνική κυβέρνηση όφειλε, εξαρχής, είτε να θέσει, από τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Ευρωπαϊκό ηλεκτρονικό σύστημα αιτημάτων ασύλου τα αιτήματα αναδοχής τα οποία, όπως αναγράφηκε στον Τύπο, έκαναν και απευθύνονταν σε υπηρεσίες ασύλου χωρών της ΕΕ, είτε να τους θέσει υπό καθεστώς ειδικής (επικουρικής) προστασίας στην Ελλάδα, είτε να τους χορηγήσει πολιτικό άσυλο και να τους εφοδιάσει με το ταξιδιωτικό έγγραφο ενός ταξιδίου (Single Journey Travel Document). Με το έγγραφο αυτό θα είχαν την δυνατότητα να ταξιδεύσουν ελεύθερα σε άλλη χώρα της ΕΕ και να εξεταστούν εκεί τα αιτήματα ασύλου τους.
Επί πλέον, προκειμένου να αποφύγει πιθανή απαίτηση της Τουρκίας περί εκδόσεώς τους, έπρεπε να συνεννοηθεί με την κυβέρνηση κάποιας άλλης χώρας της ΕΕ που είχε ήδη χορηγήσει άσυλο σε άλλους Τούρκους πραξικοπηματίες, να δώσει η χώρα αυτή διαβατήρια και στους 8 παραδοθέντες στην Ελλάδα. Εάν συνέβαινε αυτό, οι παραπάνω στρατιωτικοί, θα εθεωρούντο πολίτες της ΕΕ και, σύμφωνα με την νομολογία των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων και συγκεκριμένα του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, θα ήταν παράνομο να κρατηθούν διότι, η απόφαση αυτή θα παραβίαζε την αρχή της ελεύθερης διακινήσεως των πολιτών της ΕΕ. Όμως, ακόμη και να μην ενεργούσε κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ελληνική κυβέρνηση μπορούσε να είχε απαλλαγεί από το πρόβλημα, εάν, σε εφαρμογή της αποφάσεως του Αρείου Πάγου περί μη εκδόσεώς τους στην Τουρκία, τους είχε αποφυλακίσει και τους είχε επιτρέψει να εγκαταλείψουν την Ελλάδα ως όφειλε να είχε πράξει σε εφαρμογή τόσο της Ελληνικής νομοθεσίας (Ν.4375/2016 Άρθρο 46.4.) όσο και της νομοθεσίας της ΕΕ (Άρθρο 26 της Οδηγίας 2013/32/EE και 8 έως 11 της Οδηγίας 2013/33/EE).

Αντί λοιπόν όλων των παραπάνω, ο Έλληνας Πρωθυπουργός, όπως απεκάλυψε ο Πρόεδρος Ερντογάν, μία ημέρα προ της επισκέψεως στην Ελλάδα, του υποσχέθηκε πως σε 15, το πολύ 20 ημέρες θα εξέδιδε τους Τούρκους στρατιωτικούς. Για να μη μείνει δε κάποια αμφιβολία, ο κ. Τσίπρας δήλωσε πως η Ελλάδα δεν στηρίζει ούτε δέχεται πραξικοπηματίες στο έδαφός της. Με άλλα λόγια ο κ. Τσίπρας είχε ήδη από τότε λάβει την απόφαση να τους εκδώσει. Απλά, γιά να τα έχει με όλους καλά, από την μία ισχυρίζεται ότι σέβεται τις αποφάσεις της ελληνικής δικαιοσύνης και από την άλλη δίνει παράνομες και μειωτικές για το κύρος του Πρωθυπουργού και της χώρας μας υποσχέσεις στον κ. Ερντογάν.

Το ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός εννοεί τα περί παραδόσεως στην Τουρκία των αιτούντων πολιτικό άσυλο στην χώρα μας αποδεικνύεται από τα εξής πραγματικά περιστατικά.

Τον Ιούνιο του 2017, ο Πρόεδρος της Ομάδος «Συμμαχία Φιλελευθέρων καί Δημοκρατών γιά την Ευρώπη» Γκι Φερχόφστατ έστειλε επιστολή στον Επίτροπο Μεταναστεύσεως κ. Αβραμόπουλο, με την οποία διαμαρτυρόταν διότι, σύμφωνα με την Ελληνική Λίγκα των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον Μάϊο, οι Ελληνικές αρχές εξέδωσαν στην Τουρκία Τούρκους πολίτες που διέσχισαν τον Έβρο και ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα. Δημοσιογραφικές πληροφορίες ανέφεραν πως μεταξύ των εκδοθέντων ήταν οικογένειες με γυναίκες και μικρά παιδιά.

Όπως έχει γραφεί στον ελληνικό Τύπο, τον Φεβρουάριο του 2017 διέσχισαν τον Έβρο 5 Τούρκοι SAT κομάντος και ζήτησαν πολιτικό άσυλο. Οι 2 απ’ αυτούς παραδόθηκαν στην Αστυνομία συνοδευόμενοι από δικηγόρο και κρατούνται ακόμη. Οι άλλοι 3 κομάντος που προφανώς στερήθηκαν νομικής υπερασπίσεως και συνδρομής, επαναπροωθήθηκαν μυστικά στην Τουρκία. Θεωρώ πως δεν πρέπει να έχετε την παραμικρή αμφιβολία ότι οι ατυχείς αυτοί που εμπιστεύθηκαν την Ελλάδα θα έχουν υποστεί τις «φιλοφρονήσεις», που όλοι γνωρίζουμε ότι επιδαψιλεύουν οι γείτονές μας στις περιπτώσεις των πραξικοπηματιών (ξυλοδαρμούς, βιασμούς, ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα και άλλα βασανιστήρια τα οποία, μεταξύ των άλλων, μπορούν να διαταράξουν την πνευματική και ψυχική ισορροπία ενός ατόμου).

Αλλά και ο τρόπος με τον οποίον χειρίζεται το θέμα των 10 Τούρκων στρατιωτικών η κυβέρνηση, δείχνει σαφώς ότι ο Πρωθυπουργός και όχι μόνον κινείται προς την κατεύθυνση της εκδόσεώς τους στην Τουρκία είτε άμεσα, είτε σε κάποιους μήνες. Όλοι κρατούνται ακόμη κατά παραβίαση της εθνικής και της κοινοτικής νομοθεσίας, επί 14 μήνες οι οκτώ και επί 10 μήνες οι δύο SAT κομάντος. Παρά το γεγονός ότι είναι πραξικοπηματίες έχουν χαρακτηρισθεί αυθαίρετα, με διοικητικές αποφάσεις, ως τρομοκράτες. Το αυθαίρετο στην προκειμένη περίπτωση έγκειται στο ότι έχουν χαρακτηρισθεί ως τρομοκράτες όχι με απόφαση δικαστηρίου, αλλά με απόφαση της Αρχής Ασύλου, δηλαδή ενός δευτεροβάθμιου διοικητικού οργάνου. Επισημαίνεται ότι ο χαρακτηρισμός των πραξικοπηματιών ως τρομοκρατών είναι εφεύρεση του Ερντογάν ο οποίος έχει χαρακτηρίσει την οργάνωση του Φετουλάχ Γκιουλέν ως τρομοκρατική. Κανένα δικαστήριο (Ευρωπαϊκό και Ελληνικό) δεν έχει αποδεχθεί αυτή την άποψη. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίο, όλες οι χώρες της ΕΕ όπου έχουν διαφύγει Τούρκοι στρατιωτικοί τους έχουν χορηγήσει άσυλο ή διαμονή για ανθρωπιστικούς λόγους. Σε ότι αφορά τους εδώ παραδοθέντες στρατιωτικούς αξίζει να σημειωθεί πως ακόμη και να είχαν χαρακτηρισθεί ως τρομοκράτες δεν έπρεπε να κρατηθούν για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών, σύμφωνα με την προαναφερθείσα οδηγία της ΕΕ.

Η ελληνική κυβέρνηση όμως, απαξιώνοντας την νομοθεσία της ΕΕ και την απόφαση του Αρείου Πάγου, εξακολουθεί να τους κρατεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και στο θέμα αυτό έχουμε επιτύχει παγκόσμια πρωτοτυπία.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον ερώτημα είναι το τί θα γίνει μετά. Θα απελευθερωθούν οι κρατούμενοι και θα τους χορηγηθεί το ταξιδιωτικό έγγραφο του ενός ταξιδίου ώστε να λήξει η υπόθεσή τους, ή θα επαναπροωθηθούν ξαφνικά και μυστικά στην Τουρκία. Στην τελευταία περίπτωση, θα δημιουργηθεί ένα ακόμη σοβαρό ερώτημα. Η πιθανή αυτή εξέλιξη θα είναι αποτέλεσμα τουρκολαγνείας, τουρκοφοβίας, εκβιασμού, ή χρηματισμού κάποιων κυβερνητικών κύκλων; Ενδεχομένως εάν σε ορισμένους η υπόθεση αυτή θεωρείται υπερβολική ή κακόβουλη, απλώς υπενθυμίζω ότι «ο σουλτάνος» συνηθίζει αυτή την πρακτική. Άλλωστε είναι νωπή στην μνήμη μας η περίπτωση της δωροδοκίας, με 15 εκατομμύρια δολάρια, του Μάικλ Φλιν, τέως συμβούλου του Αμερικανού Προέδρου Τραμπ σε θέματα ασφάλειας. Ίδωμεν.

Τέλος, και για να ολοκληρώσουμε την σύντομη ανάλυση του θέματος υπάρχει και ένα ακόμη ερώτημα. Ποια είναι η θέση της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως για όλα αυτά τα οποία θέτουν ευθέως σε αμφισβήτηση την διεθνή αξιοπιστία της χώρας μας; Ρητορικό φυσικά το ερώτημα γιατί η απάντηση είναι γνωστή. Τίποτε. Απλά, θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί με βλέμμα πολιτικής αγελάδας τα τραίνα να περνούν. Θα μου πείτε, εδώ δεν ασχολείται με τα σοβαρά προβλήματα των Ελλήνων στρατιωτικών, θα ασχοληθεί με εκείνα των 10 Τούρκων στρατιωτικών;

Γεώργιος Επιτήδειος
Αντιστράτηγος ε.α
Ευρωβουλευτής Λαϊκού Συνδέσμου
Χρυσή Αυγή